به سراغ من اگر می آیی

نرم و آهسته بیا

که مبادا ترک بردارد

 شیشه نازک تنهایی من

سهم من از زندگانی هیچ بود / دل به هرکس خوش نمودم پوچ بود

رنج غربت به تن خسته نشست / درد تنهایی عمرم را شکست

روزگارم بر خلاف آرزوهایم گذشت / یک شبی عاشق شدم سالها پشیمانی گذشت

سرگذشت دیگران عبرت نشد / خود شدم عبرت برای دیگران

سلام دوستای گلم

خوفین ؟

مارو نمیبینین خوشین؟

دلم کلی واستون تنگیده بود چند ماهی هست نیومدم تو نت خیلی دارم سعی خودمو میکنم امسال درس بخونم میخوام اگه شد تجربی رو انتخاب کنم اگه نشد حسابداری دیگه دیگه اینجوریاست

 تا تابستون نتم وصل نیست ولی تابستون که وصل شد میام واست میترکونم بازم دخترک تنها میاد اما شاید ایندفعه موضوع وب تغییر کرد میام اما ایندفعه با یه دنیا عشق

میرم اما زود میام

دلم واستون تنگ میشه

فداتون آرزومند آرزوهاتون

خدانگهدار

آروم آروم چشمام و روی هم میذارم

 گذشته هارو یادم میارم

 کنار اون همه خاطراتی

که از بد زمونه داشتم

فریب دروغ آدمای  اینجا

 که ندارن خبر از فردا

رحم و وفایی به هم ندارن

تا بوده اینه رسم دنیا

 اونی که دزد آرزوهامه خوش بحالش

دل و همه بدی خوبه فالش

به این میگن عشق تا آخرش با هم باشن آخه چیه این عشقای این دور و زمونه؟

این روزا دلم خیلی گرفته از کسایی که میگن دوست دارم عاشقتم ولی معنیش و نمیدرنن

از اونایی که زیر بارون میمیرن واست ولی وقتی آفتاب میشه همه چی یادشون میره

شیشه ای می شکند... یک نفر می پرسد...چرا شیشه شکست؟ مادر می گوید...شاید اینرفع بلاست. یک نفر زمزمه کرد...باد سرد وحشی مثل یک کودک شیطان آمد. شیشه ی پنجره را زود شکست. کاش امشب که دلم مثل آن شیشه ی مغرور شکست، عابری خنده کنان می آمد... تکه ای از آن را برمی داشت مرهمی بر دل تنگم می شد... اما امشب دیدم... هیچ کس هیچ نگفت غصه ام را نشنید... از خودم می پرسم آیا ارزش قلب من از شیشه ی پنجره هم کمتر است؟ دل من سخت شکست اما، هیچ کس هیچ نگفت و نپرسید چرا ؟

"همیشه عاشق کسی باش که لایق عشقه نه تشنه ی عشق چون تشنه روزی سیراب میشه"

در بهار روشن از   امواج نور

                    در زمستان غبار الود ودود

                    یاخزانی خالی از فریادوشور

                                    مرگ من روزی  فراخواهد رسید

                                     روزی ازاین تلخ وشیرین روزها

روز شومی همچو روزان دگر

سایه ای زامروزهاودیروزها

                  دیدگانم  همچو  دالان های  تار

                  گونه هایم همچومرمرهای سرد

                                        ناگهان خوابی مراخواهدربود

                                        من تهی خواهم شدازفریاددرد

خاک میخواندمراهردم به خویش

میرسند از ره که در خاکم  نهند

                 اه شاید  عاشقانم  نیمه  شب

                 گل به  روی  گورغمناکم نهند

                                       می شتابدازپی هم بی  شکیب

                                       روزها  و هفته ها  و  ماهها

چشم  تو در انتظار  نامه ای

خیره می ماند به چشم راهها

                 لیک دیگر  پیکر  سرد مرا

                 میفشارد خاک دامنگیر خاک

                                       بی تودورازضربه های قلب تو

                                       قلب من می پوسدانجازیر خاک

بعدهانام مرا باران وسنگ

نرم میشویندازرخسارسنگ

                 گورمن گمراه می ماند به راه

                 فارغ ازافسانه های نام وننگ

من به آمار زمین مشکوکم تو چطور ؟

اگر این سطح پر از آدمهاست

پس چرا این همه دلها تنهاست

بیخودی میگویند هیچکس تنها نیست 

چه کسی تنها نیست ؟همه از هم دورند 

همه در جمع ولی تنهایند 

من که در تردیدم تو چطور؟

نکند هیچکسی اینجا نیست 

گفته بود آن شاعر:

هر که خود تربیت خود نکند حیوان است

آدم آنست که او را پدر مادر نیست

من به آمار ،به این جمع 

و به این سطح که گویند پر از آدمهاست 

مشکوکم

نکند هیچکسی اینجا نیست 

من به آمار زمین مشکوکم 

چه کسی گفته که این سطح پر از آدمهاست؟

من که میگویم نیست

گر که هست دلش از کثرت غم فرسودست 

یا که رنجور و غریب 

خسته و مانده و در مانده به راه

پای در بند و اسیر

سرنگون مانده به چاه 

خسته و چشم به راه 

تا که یک آدم از آنجا برسد 

همه آنجا هستند

هیچکس آنجا نیست

 وای از تنهایی

همه آنجا هستند

هیچکس آنجا نیست

هیچکس با او نیست

من به آمار زمین مشکوکم

چه عجب چیزی گفت

چه شکر حرفی زد

گفت:من تنهایم

هیچکس اینجا نیست

گفت:اگر اشک به دادم نرسد میشکنم

اگر از یاد تو یادی نکنم میشکنم

بر لب کلبه محصور وجود

من در این خلوت خاموش سکوت

اگر از یاد تو یادی نکنم میشکنم

اگر از هجر تو آهی نکشم

اندر این تنهاییی

به خدا میشکنم

من به آمار زمین شک دارم

چه کسی گفته که این سطح پر از آدمهاست؟

Don't copy; if you can't paste

خوبین ؟امیدوارم خوب باشین و زندگیتون خوب بگذره.

یه مدت واسه امتحانا خیلی کم میومدم نت امتحانا داشت خوب میگذشت منم خیلی راحت و بدون استرس میرفتم سر جلسه و امتحان میدادم اما چند تا امتحان آخری و رو تقریبا خراب کردم یه مشکل باعث شد تا امتحانای آخری و رو نخونده میرفتم سر جلسه فاطمه دوست پشت سریم بیشتر سوالا رو بهم میرسوند معلما از م میپرسیدن چرا این آخریا اینقدر امتحانا را گند میزنم(خراب میکنم)بعدشم...

حالا بیخیال مشکل

میخوام از مدرسه ها بگم :امسال میرم اول دبیرستان یا هنرستان هنوز معلوم نیست این ۳ سال خیلی خوب بود بهترین دوستایی بود که داشتم فاطی جونم خیلی دوسش دارم با حال ترین و شوخ ترینشون بود آخره کاریا از مهسا بدم اومد کلا باهاش دعوا بعدم قهر و تموم آخره سالي همه چي رو خراب كرد شبنم و اون يكي فاطي جون شبنم هم دوست خوبي بود با حال بود كلا باهاش حال ميكنم.خیرجو جونم بامزست دوسش داشتم عاشق لواشکاشم خوب حالا بريم بقيه ي دوستان صميمي نيستن شقايق خاكسار اصفهانيه از لحجش خيلي خوشم مياد با مزست همش اصفهانيا رو به رخ ما ميكشه ما هم حالشو جا مياريم يكي ديگه فاطمه هم داريم  كه از يه مدرسه ديگه اومده از وقتي با مهسا افتادن من رابطم و با مهسا قطع كردم مهسا هم ديگه سر از پا نمشناخت نازنين احساساتي چندش عاشق همش تو خيالاتشه  حالت از انشاهاش به هم ميخوره اول تا اخرشو به عشق و عاشقي ربط داده آرزو  وسط سال از مشهد اومدن يزد كاملا نميشناسمش ولي خوشم مياد ازش بيخياله اصولا .مرضيه اه اه اصلا حرفشو نزنم چايي شيرين مينا هيچي كلا امل كلاس راضيه گلزار دوست جون خودم خيلي دوسش دارم حالا عاطفه واييييييييييييي خدا نكنه درباره جومونگ بد بگي گريه ميكنه سر كلاس نمياد كلا نقطه ضعفش و پيدا كرديم اذيتش ميكنيم راضيه دهقان  دختر خوبيه همش در حال زمين خوردنه داغونه مهديه دهغانباغي لاس چندش مگس فاطمه بابازاده نظريه ي خاصي دربارش ندارم محبوبه اييييييييييش كشت مارو با دوست پسرش مريم نظري دربارش ندارم وجيه جزو بشر نيست فكر نكنم تو عمرش يه بارم كتاب درسي خونده باشه

اوففففففففففففف ديگه خسته شدم تموم شد

ديگه كافيه ادامش باشه واسه پست بعد فعلا باي

دل از سنگ باید که از درد عشق

ننالد، خدایا ، دلم سنگ نیست

دلم کرده امشب هوای شراب

شرابی که از جان بر آرد خروش

شرابی که بینم در آن رقص مرگ

شرابی که هرگز نیایم به هوش

 راستي يادتون نره واسم دعا كنيد مشكلاتم زود حل بشه

کاش میشد فهمید چه در دل آسمان چه میگذرد که امشب با ناله های بغض آلود به دیار این دل خسته میبارد

دنیا را بد ساخته اند

کسی را که دوست داری ، تو را دوست نمی دارد

کسی که تو را دوست دارد ، تو دوستش نمی داری

اما کسی که تو دوستش داری و او هم تو را دوست دارد

به رسم و آئین هرگز به هم نمی رسند و این رنج است

و زندگی یعنی این ...

برو تو ادامه مطلب .........

فقط نظر یادت نره اگه نظر ندی این شکلی میشی

پرسپولیسی ام

روزگارم سرخ است

تکه قلبی دارم،ان هم سرخ است

تیمی دارم،بهتر از استقلال

خونی،بهتر از اب روان

من هوادارم

قبله ام یک گل سرخ

جانمازم عشق سرخ

همه ذرات وجودم متبلور شده از سرخی

پرسپولیس تیمی نیست،که به اسانی از یاد من و تو برود

پرسپولیس مجذور عشق است

پرسپولیس،رنگ سرخی است به توان بی نهایت

پرسپولیس،ضرب دل سرخ من و توست

پرسپولیس،هندسه فریاد سرخ است

هر کجا هستم باشم،پرسپولیس مال من است

بردها،طوفان ها،فریادها مال من است

چه اهمیت دارد

گاه اگر می بازد،مهم عشقی است که در قلب من و تو جاری است

من نمی دانم

که چرا می گویند:اب ابی است،یا که دریا ابی است

و چرا در دل ما طوفان سرخی جاری است

لاله سرخ چه کم از ابی اسمان دارد

چشم ها را باید شست،جور دیگر باید دید

و نپرسیم چرا خون سرخ است

بو کنیم  گلهای سرخ را

و نپرسیم چرا قلب حقیقت سرخ است

کار مانیست شناسایی راز گل سرخ

کار ما شاید این است

که در افسون گل سرخ شناور باشیم

اسمان را سرخ کنیم

و وقت غروب،دوباره متولد بشویم

کار ما شاید این است

که میان گل سرخ و لاله قرمز

فریاد زنیم

من هوادارم

                                                     عشقم سرخ است

یه روز بهم گفت: می‌خوام باهات دوست باشم؛ آخه می‌دونی؟ من اینجا خیلی تنهام». بهش لبخند زدمو گفتم: «آره می‌دونم. فکر خوبیه.من هم خیلی تنهام».

salam

chand roz pish ya matlab jalabi ro toya ya webi khondam va ya hagigati ro ghofta bod toya adama matlab mizaram mitonid bakhonid  rasti dostani ka ataraz daran majbor nistan bakhonan

amroz mikham ya hagigati ro bagham man irani nistam

mighi chara boro adama matlab